#Kanjerjuf

Het stormt. Nog steeds niet buiten. In mijn klas al minder (alhoewel juf gaat viral niet helpt). Het stormt nu op internet, in mijn leven. Wauw.

Een stortvloed van berichten en meningen. Zoveel meningen. En wat ben ik trots. Trots dat het leeuwendeel genuanceerd is. Trots dat mensen mij kritisch bevragen en trots dat er zoveel docenten hun liefde voor hun vak met mij delen.

Het is niet het probleem van een individuele school, het is een maatschappelijk probleem.

Voor de helderheid: dat mijn bericht dit bereik en resultaat zou hebben had ik nooit voorzien. Zoals ik al eerder vertelde, het was een column dat ik tijdens een workshop schreef in een klein kwartiertje. Het werd opgepakt en gedeeld. En dat delen stopte niet. Enig idee met welk gevoel ik naar mijn werk ging?

Ik sta nog steeds achter mijn bericht, maar lieve mensen plaats het wel in perspectief. Realiseer je in welke context het thuis hoort.

Mensen vragen zich af wat ik hier nog doe. Ik KIES hiervoor, omdat ik denk dat ik het verschil kan maken. Vanuit passie, kennis en ervaring doe ik mijn werk. Samen met een team van bekwame collega’s staan wij voor onze leerlingen. En dan niet alleen het letterlijke voor de klas staan. Vooral in de vorm van er ZIJN. Met elkaar genieten van de groei die de jongeren doormaken. Ik ben blij dat ik kan bijdragen aan deze ontwikkeling.

Het onderwerp dat ik heb aangekaart wordt duidelijk door docenten op vele (VSO)scholen herkent. Met name op scholen in de randstad. Het tekort aan docenten (plus het gebrek aan budget voor permanent extra handen in de klas) en het gevolg daarvan is dus niet het probleem van een enkele school, maar een maatschappelijk probleem.

Berichten over dat mijn leerlingen tuig of rotjong zouden zijn, kan ik niet accepteren. Evenals dat ik het niet toelaat dat mensen er een rassenkwestie van maken. Ik houd van mijn vak en ik voel warmte voor mijn leerlingen en hun betrokken ouders.

T-shirt kanjerjuf

Alle juffen en meesters van Nederland (en België) bedankt voor jullie reacties. Bedankt dat jullie met mij elke dag de leerling achter het gedrag zien. Maak het onderwijs to(p)prioriteit voor docent én leerling. Jullie zijn kanjers.

Dit vind je misschien ook leuk...

7 reacties

  1. Marcella klaver schreef:

    Topper jaren meegemaakt met mijn pleegkinderen en weet dat het niet niks is met REC 4 jongeren diep respect om het zo mooi en duidelijk weer te geven.

  2. Marja schreef:

    Ik schreef het vd week al aan jou en ik schrijf het nu weer ; Ik vind je een BIJZONDER mens, daar zouden er veeel meer van moeten zijn, wat zou de wereld daar NOG mooier van worden❤️❤️ Dank!

  3. Niels schreef:

    Beste Bianca,
    Wat jij hebt geschreven herken ik uit eigem ervaring. Het treurige is dat ik, nu 44 ben en, dat ik wat jij beschrijft dus meer dan 30 jaar geleden als leerling heb meegemaakt. De vechtpartijen, het stoelen gooien door de klas, het uit schelden van de leerkrachten met alle soorten kanker die er maar bekend waren etc. Leerkrachten liepen toen al regelmatig over (Er waren er een paar bij die kropen niet in de pen, maar sloegen en of schopten er blind op los andere zaten maanden overspannen thuis) toen al konden de onderwijzers wel een assistent gebruiken om de aandacht te verdelen . Er is in die 30+ jaar dus blijkbaar niet veel veranderd terwijl er zoveel mee te winnen valt. Het gros van de kinderen die op die jonge leeftijd
    al met een rugzak zijn belast willen vaak maar een paar (basis) dingen waaronder geborgenheid en ” gezien” worden. En dat gaat vaak pas als daar ook echt de tijd voor genomen kan worden. Die kinderen zijn een product van een leventje vol met hindernissen, en het is dan ook niet raar dat ze een bepaalde houding aan hebben genomen. Het is een overlevingsstrategie/afweermechanisme dat is ontwikkeld in een kinderbrein. Blijf het goede wat je al doet tot in den treuren herhalen, en ik weet zeker dat er kinderen zijn die daar later nog aan terug zullen denken en het alsnog begrijpen. Hier schrijft er namelijk eentje. Ik heb nog nooit gereageerd op iets wat ik in de krant lees, maar dit keer kon ik het niet laten passeren. Ik vind het mooi om te lezen dat je zo betrokken bent. Je hart zit op de juiste plaats. Mvg groet, Niels.

  4. Lieve kanjerjuf, wanneer gaan we die t-shirts laten drukken?!
    En jouw leerlingen hebben Vette Mazzel met jou, zij weten over dertig veertig vijftig jaar nog steeds wie jij bent en welke rol je in hun leven hebt gespeeld. Want niet alleen wie schrijft die blijft…

  5. burroholanda schreef:

    Beste kanjerjuf, Ik heb jouw blog nu een poosje gevolgd en wil toch even kwijt, dat ik veel bewondering voor jou heb. Zonder jouw bevlogenheid, red je het niet in dit vak. Ik ben nu met pensioen en zou het waarschijnlijk nu niet meer volhouden. Succes!

Wat vind je ervan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: