Kankerjuf in de krant

Werken in het (speciaal) onderwijs vraagt wat van je, maar doet ook wat met je. Het overkomt je niet, je kiest ervoor. Elke dag zet je je in voor kinderen die het zwaar hebben. Wat zij doen? Ze maken het je regelmatig retelastig. Waarom? Dat ligt wél in hun cirkel van invloed. En ook omdat naast de dingen die hen overkomen, denk aan:

Kankerjuf in Rotterdam. Column over het onderwijs in het Vmbo. VSO cluster 4
Bron: Groot Vlaardingen. Gepubliceerd op 30 oktober 2019
  • Dat er geen geld is voor ontbijt en/of kleding,
  • Zij verantwoordelijk zijn voor hun broertjes of zusjes
  • Er huiselijk geweld/(drank)misbruik/verwaarlozing is
  • Ze ‘s nachts op zijn vanwege een schietpartij in de straat
  • Ze bedreigd worden door jeugdbendes

En naast dat ze zelf iets “hebben”:

  • ADHD
  • Autisme
  • ODD
  • CD
  • PDD-NOS
  • Hechtingsstoornis
  • ……
  • Een combinatie van bovenstaande.

Ze ook gewoon puber zijn. En laten we eerlijk zijn, dat is zonder al deze problemen al lastig zat.

Maar goed. Ik ben daar dus docent van en dat valt niet altijd mee. Ik hoop dus dat de onderwijsstaking van 6 november aanstaande iets goeds gaat brengen.

Ik hoef echt niet meer salaris. Ik wil hulp.

Een extra paar handen en ogen in de klas om mij te ondersteunen en om ervoor te zorgen dat ‘mijn‘ jongens en meisjes de aandacht krijgen die zo hard nodig is. Mijn ONVERDEELDE aandacht en TIJD om hen te leren dat iemand een Kankerjuf noemen niet netjes is. Niet alleen voor mijzelf, maar ook om hen klaar te stomen voor de grote wereld die hen anders op een andere manier zal leren dat hun gedrag onhandig is.

Ik schreef hier eerder over het ontstaan van mijn column. De publicatie in Groot Vlaardingen kun je hier lezen.

Dit vind je misschien ook leuk...

105 reacties

  1. Anoniem schreef:

    Jij bent één van de pijlers onder onze samenleving! En je bent niet alleen! Samen maken we er desondanks wat moois van! Wens je de assistentie toe die je nodig hebt en hoop dat de politiek investeert in het onderwijs en in het motiveren van de mensen die het moeten doen. Motiveren door het beroep echt aantrekkelijk te maken en dat doe je niet door pappen en nathouden.

  2. Carolien Resink schreef:

    Beste Bianca,

    Wat goed dat je aandacht vraagt voor deze problematiek, die volgens mij verder gaat dan alleen lastige kinderen op het speciaal onderwijs. Deze kinderen kunnen er niets aan doen dat ze opgroeien met een beperking en duidelijk ouders die niet de verantwoordelijkheid dragen voor deze kinderen en dit zonder blikken of blozen neerleggen bij het onderwijs. Deze kinderen verdienen een kans om verder te komen in onze toch harde maatschappij en verdienen het te leren met hun beperking om te gaan. Straffen of naar huis sturen maakt het probleem alleen maar groter. Je hebt gelijk als je zegt hulp nodig te hebben, extra handen, om deze kinderen een kans te geven. Nogmaals; zij kunnen er niets aan doen. Ik hoop van harte dat je deze hulp gaat krijgen en dat men inziet dat speciaal onderwijs een enorm belangrijke plek in onze maatschappij inneemt. Ik heb enorm veel respect voor wat je doet en hoe je hiermee omgaat!

  3. Onbekend010 schreef:

    ik snap haar wel want ben zelf een leerling van die school waar ze les op geeft en heb zelf ook wel met kanker gescholden maar heb geleerd dat het niet oke is eerlijk is eerlijk er zitten kinderen op die school die daar veel hulp nodig hebben die ze niet alleen kan geven maar veel respect en ik hoop dat u nog lang juf blijft

  4. Boris schreef:

    Gaaf land, zou Rutte zeggen

  5. San schreef:

    Je bent een topper! met een hart van goud!

  6. Tjisse Wallendal schreef:

    Een adembenemend verhaal. Raar hè …. dit is een verhaal/schreeuw om hulp uit Nederland. Dat moet toch niet kunnen!

  7. Stefan de Graaf schreef:

    Respect dat je het nog volhoudt! Mocht je interesse hebben om een keer van gedachten te wisselen dan sta ik daar zeker voor open. Ik ben een gedragsanalist en kan mogelijk wat tools aanbieden om je leven wat makkelijker te maken in de klas. De grote vraag is echter waarschijnlijk niet of jij ervoor openstaat maar of je de juiste omgeving hebt om deze tools toe te passen. Zo te lezen kan het schoolbestuur ook nog wel wat tools gebruiken als het gaat om personeelsbeleid. In ieder geval de tools helpen niet alleen jou, maar uiteindelijk ook de kinderen. Want uit het stuk lees ik tussen de regels je passie en toewijding om deze kinderen te helpen in hun ontwikkeling! Keep up the good work in ieder geval en stuur een bericht mocht je een keer willen sparren.

  8. Joke schreef:

    Ik zou haast durven te zeggen…. los laten zoek ander werk.

  9. Pipi schreef:

    Ook in het “ gewone” onderwijs gebeuren deze dingen! Kutjuf, kutwijf, hoer, het wordt allemaal geroepen! Verschrikkelijke vechtpartijen, boeken door de klas gesmeten..herkenbaar! Beschuldigd van discriminatie.. het kan er allemaal bij! Veel praten, praten en nog meer praten en ouders proberen mede verantwoordelijk te maken!

  10. Es schreef:

    Herkenbaar, ook werkzaam in cluster 4

  11. Bas de Jong schreef:

    Zo ongelofelijk veel respect voor u houding richting “jouw” jongens en meiden. Fantastisch, maakt mij blij en geeft mij nog enige hoop op een mooie toekomst. U verdiend alle support en zeker een helpende hand in de klas. Ga staken, laat je horen en keep up the good work.
    Groeten
    Bas de Jong

  12. P. Agenent jzn schreef:

    Vijftig jaar geleden maakte ik als hospitant dit gedrag al mee op een school voor zeer moeilijk opvoedbaren kinderen en op een L.O.M.-school. De ouders kun je echter – naar mijn stellige overtuiging – het vervelende gedrag van hun kinderen niet kwalijk nemen. Ze weten er zelf ook geen raad mee dat deze kinderen overmatig bevattelijk zijn voor prikkels, die vandaag de dag door de moderne media én andere kinderen nog eens worden versterkt! Bij adhd-ers is de bedrading tussen de gebieden in hun hersenen die verantwoordelijk zijn voor concentratie, demping van impulsen en prikkels eenvoudig nog slecht ontwikkeld. (Prof. Eric Scherder legde het onlangs nog eens uit voor teevee in een minicollege.) Meer handen in de klas zal niet helpen. Wat nodig is, volgens mij, is afkicken van overprikkeling (dus wonen, leren in een prikkelarme omgeving, eventueel aangevuld met geregelde inname van Retalin of ander medicijn dat rustig maakt) en overgaan op een andere vorm van onderwijs dan in Rotterdam blijkbaar gebruikelijk is. Genoemde kinderen (veelal louter jongens) zijn immers niet voor taal en rede vatbaar. Samenwerken zal ook moeilijk blijven gaan omdat ze niet kunnen luisteren noch anderen tijdig aanvoelen. Spel en speelgoed moet je ze niet geven. Ze moeten wat doen, liefs buiten! Je moet ze dus benaderen met kleine, enthousiasme wekkende taken/opdrachten in de reële wereld waarbij ze vooral fysiek, motorisch iets moeten doen en steeds een simpel resultaat zichtbaar wordt. Geef ze daarbij – waar mogelijk – vooral verantwoordelijkheid en vertrouwen. Dat stimuleert hun zelfvertrouwen. Scholen voor speciaal onderwijs zouden derhalve altijd moeten beschikken over schooltuinen, een kinderboerderij, maar ook terreinen waar volop kan worden geravot en gebouwd met zand, hout, water enz. In het voortdurende contact met identificatiefiguren (voor jongens van genoemd kaliber zijn dat nu eenmaal mannen die weten van aanpakken en tegen een stootje kunnen, maar geen lieve, kwetsbare juffen! Sorry) leren deze kinderen de noodzakelijke dingen dan terloops en op het voor hen geëigende moment, en dat is meestal niet als een beschaafde opvoeder dat wil. Ik vrees dat – met alle respect – deze aardige, bloggende onderwijzeres NU beter op haar plaats is in het gewone basisonderwijs. daarheen overstappen is beslist geen afgang, want welbegrepen eigenbelang. Je haat er onherroepelijk aan onderdoor als je op je huidige school blijft. Ik wens je veel succes en wat meer geluk in een andere school!
    m.vr.gr. van een oud-beroepsgenoot.

    • xcom864106258 schreef:

      Géén kinderen nemen als je 1 van de mogelijke gevolgen )een kind met een gedragsstoornis) niet aan kan.
      Iedereen neemt kinderen, rekent op bijna perfecte kinderen en laat Jeugdzorg/Politie/Speciaal Onderwijs de gevolgen alleen dragen als het anders loopt. Ik zou mijn ouders ook wel kunnen schieten omdat ze niet hebben nagedacht bij de consequenties van kinderen nemen.

  13. richieyeah schreef:

    Misschien is het een idee om les te gaan geven buiten de randstad op een minder gemengde school wellicht zijn uw ervaringen dan beter.
    u wordt er in ieder geval veel meer gerespecteerd

  14. Jan schreef:

    1000 keer Hulde!

  15. Anoniem schreef:

    Ik heb diep respect voor wat je doet. Ik hoop dat je elke dag weer met hernieuwde energie je werkdag begint en ervoor blijft gaan!

  16. Anoniem schreef:

    Ga heel snel wat anders doen, je bent niet geschikt, klaagbalk, je wist dat je met kinderen die het moeilijk hebben te maken zou krijgen, nu zielig doen. Wel terecht om te vragen om meer handen.

  17. Berthelotte schreef:

    Beste Bianca, kreeg het artikel doorgestuurd van een collega. Wij hebben vorig jaar langdurig ingevallen op een school waar het hetzelfde was. Ik zeg vaak tegen mijn nieuwe collega’s: ik ben van fuck you juf naar dank je wel juf gegaan. Het werken viel mij heel zwaar en ik heb vaak het bijltje erbij neer willen gooien. Vooral het gevoel dat je de kinderen niets mee kunt geven, niets kunt leren en alleen maar bezig bent met de dag doorkomen of overleven. Ik heb daarom gekozen voor een andere school in een andere buurt. Ik wens je heel veel kracht en hoop dat je de hulp krijgt die je nodig hebt, maar helaas is dat in ons land geen prioriteit.

  18. Alex schreef:

    Bedankt Bianca, dat je je blijft inzetten voor een bijzondere doelgroep die afhankelijk is van mensen zoals jij: mensen met een groot hart op de juiste plek. Ik hoop dat je naast (meer) hulp ook meer geld krijgt, je bent het dubbel en dwars waard! (Daarnaast is het economisch gezien ook slim, maar dat terzijde.

    Alle goeds,
    Alex

  19. Paul Kramer schreef:

    Twee dingen: diep respect voor jouw veerkracht en de inschikkelijkheid. Bewonderenswaardig! Zou het niet kunnen… Aan de andere kant: óók het onderwijzend personeel treft in deze blaam. Dat heeft – decennia lang – de zaak kritiekloos laten verloederen. En nu: gebakken peren.
    Ik heb het van heel dichtbij meegemaakt. Mijn ex-partner was leerkracht aan een basisschool in een Drents plattelandsdorp. Het was daar jaren lang vernieuwing op verandering. En verandering op vernieuwing. Etcetera, etcetera. Het ging maar door… Moderniteit op moderniteit. Toegefelijkheid op toegefelijkheid. Tot groot ongenoegen – in de wandelgangen; en alleen daar – van degenen die het allemaal moest uitvoeren: de vrouw (vooral) en de man (heel soms…) aan de zandtafel en het digiboard. Het heeft mij altijd verbaast hoe dociel en volgzaam al die onzin weer gevreten werd. Jazeker: heel veel (excuses le mot) gekanker. Maar mobiliseren en in opstand komen; strepen trekken? Dikke ‘ho maar’. Heb verwoede pogingen zat gedaan om ze in de benen te krijgen en in elk geval pogingen te doen zaken af te remmen. Het resultaat was nul-komma-nada.
    Heb mijn vriendin indertijd wel eens in grap voorgehouden dat de Nazi’s in de Tweede Wereldoorlog geen kind aan het huidige onderwijzend personeel zouden hebben gehad: brave slaven. Buigzaam. Angstig. Ruggengraatloos. Bang. Laf, uiteindelijk.
    Tja, en daar staan we dan. In 2019. En nu?
    Sta eens op! Leg het werk neer en eis fundamentele veranderingen. En eis dan vooral dat het primaat in de klas weer daar komt te liggen waar dat moet liggen: bij de vrouw of man die voor die horde staat. En weg met die afschuwelijke correctheid om zaken niet te benoemen. Ouders bij de lurven pakken en ‘tot hier en niet verder’ durven én kunnen zeggen. Onwillige leerlingen er maar gewoon uit sodemieteren: grens is grens. Het is niet anders. En: fuck het management dat de mantel der liefde over elk incident soepel neer laat dalen. Omwille van de ‘reputatie’ van de instelling. Omwille van ‘het imago’. Hou toch op…
    Actie, daarom. Drastisch. Dat is de enige manier om politici, beleidsmakers, managerstypetjes, go’gen en lo’gen en ander Van-God-Los-Volk te bewegen tot verandering. Vuist op tafel. En kneiterhard.
    Anders blijft de door jou en jouw collega’s mede gecreëerde boemerang eindeloos terugkeren. En: harder en harder. Het mede door jullie gegraven graf kan misschien nog gedicht. Maar ik vrees dus dat je het met columns als deze alleen – hoe moedig ook – niet redt.
    Wijsheid gewenst…

  20. Trijnie. schreef:

    Stuitend waar zijn die ouders op ditgebied .school moet deze leerlingen anders de toegang kunnen weigeren.kinderen begeleiden wat de oorzaak is van hun gedrag.ik weet ook datsommige ouders erzich gemakkelijkvan af maken maar ook dat sommige zelf een probleem.Petje af voor de juf.het geld waar het echt nodig is wordt verkeerd verdeeld..heel veel sterkte.ik zelf ben ouder heb ervaring in dit onderwijs en heb altijd geprobeerd een kind te helpen op de goede weg.sommige ouders verwaarlozen helaas hun kinderen.de leerkrachten doen hun uiterste best Sommige ouders zijn niet gemotiveerd anderen weten niet hoe.Of de maatschappij moet het maar oplossen.Mentaliteits verandering ook op het gewone onderwijs.Ouders hebben ook verantwoordelijkheden en willen die soms afschuiven.

  21. Marco de Ridder schreef:

    In plaats van hier iets aan te doen mogen we keer op keer horen en lezen dat er, onder het mom van het recht op onderwijs en de vrijheid van godsdienst, steeds meer geld wordt vrijgemaakt om salafistische monsters les te laten geven met de bedoeling om kinderen zich te laten afkeren van de Westerse samenleving en al haar oorspronkelijke normen en waarden. Zolang de kabinetten waar wij mee te maken krijgen en die wij op zogenaamde democratische gronden “gekozen” hebben, bestaan uit lafaards, zolang kan dit alles voortwoekeren. Nederland is verworden tot een land waar je als gewone man voor het laten van een scheet tot in het oneindige wordt vervolgd, terwijl kwaadwillenden ongelimiteerd hun gang kunnen gaan. Een land waar je krijgt wat je hebben wil als je maar hard genoeg schreeuwt, scheldt, dreigt, respect eist en vooral de racismekaart trekt als je je zin niet krijgt. Ook op “normale” scholen in de grote steden is het een ramp, en inderdaad is het zoals één van de reageerders schreef, iets van de laatste 15 jaar. Leraren die, met name in de grote steden, aangesproken worden met “mattie”, “vriend”, “broer” en “wollah”. Dan gaat het dus wel om leerlingen tussen de 12 en 18 jaar, die een leraar die dertig of veertig jaar ouder is, toespreken alsof hij een leeftijdgenootje is waarmee ze een discussie hebben. Laatst nog gelezen dat vier leerlingen op een school een leraar hebben opgewacht en hem hebben geschopt en geslagen. Volgens de media heeft de school “passende maatregelen” tegen dit viertal genomen. Verder is er niets meegedeeld. Wedden dat ze gewoon alle vier nog op dezelfde school zitten? Vandaar ook het verdere stilzwijgen van de school. Vroeger ondenkbaar, nu heel gewoon, want ook zo’n schooldirecteur heeft een vrouw en kinderen en wil nog gewoon naar de school toe kunnen komen, begrijpt u wel? Dit alles is mogelijk gemaakt door een jarenlange cultuur van gedogen, wegkijken, blijven aaien, lafheid en natuurlijk vooral niet willen discrimineren. Want we weten allemaal om welke leerlingen het voornamelijk gaat. De respect-eisers, die niet snappen dat je respect niet krijgt maar verdient. Dezelfde figuren die op straat vrouwen en jonge meisjes beledigen, bespugen en mishandelen, oudjes met smerige trucs beroven van hun spaargeld, en voor grote ellende zorgen op scholen, in winkelcentra, op stations, in het uitgaansleven en in het verkeer, en vaak ook nog hele woonwijken in hun greep houden en verzieken. Om vervolgens te klagen dat de politie racistisch is. En natuurlijk vrijwel iedere week weer te bewonderen op Opsporing Verzocht. Dus laten we aub ophouden met dit alles in verband te brengen met adhd. Dat is zo achterhaald. Laten we met zijn allen gewoon de waarheid zeggen. Dit zijn geen adhd’ers, dit zijn figuren die willens en wetens onze maatschappij ontwrichten en die van huis uit een vorm van goedkeuring van hun ouders daarvoor hebben gekregen. Als je vroeger uit de klas was gezet kon je thuis ook een oplawaai verwachten, nu maakt de reden waarom een kind uit de klas is verwijderd niet meer uit, pa lief komt wel naar school om de leraar of lerares een paar beuken te verkopen. Het lijkt erop dat wij als volk dit maar zelf moeten gaan oplossen, omdat wij van onze regering niets anders te verwachten hebben dan het steeds maar duurder maken van alles wat met ons leven te maken heeft. Een regering die buigt voor de wanstaltige ideeën van de leiders in Brussel. Volgens mevrouw Merkel “schaffen wir dass”, volgens meneer Rutte kennelijk ook. Maar dan niet in ZIJN achtertuin.

    • P. Agenent jzn. schreef:

      Marco, je slaat door.
      Is Juf Bianca een salafistisch monster, of geven andere salafistische monsters les op die school van Juf Bianca in R’dam-Zuid? Je bewering is gewoon te bizar voor woorden!
      Het gaat hier ook over kinderen! Hoe weet jij dat “die willens en wetens onze maatschappij willen ontwrichten”? Hun hersens en de gewetensfunctie daarvan is eenvoudig nog onvoldoende ontwikkeld zoals bij de meeste pubers en adolescenten. Hun zuidelijk temperament doet de rest. Ze komen bovendien uit clanculturen met strenge sociale controle in een cultuur hier met weinig sociale controle; beheersen ook onze taal- en omgangsvormen nauwelijks. Met hun energie weten ze gewoon geen raad, hetgeen alles tesamen uitmondt in chaotisch gedrag, agressie enz. Al decennia bekend!
      Hoe weet jij ook dat het hier niet gaat om jongelui met add, adhd, aanleg voor schizofrenie e.a. psychiatrische stoornissen, terwijl alles erop wijst dat dit wél het geval is? Je moest eens weten hoe vaker bep. geestelijke stoornissen in de diverse bevolkingsgroepen voorkomen; is dat die mensenkinderen persoonlijk aan te rekenen? Kom nou!
      Kortom, laat je niet zo gaan! Wat meer bescheidenheid, empathie en compassie zou je niet misstaan Eenvoudige oplossingen die óók recht doen aan de concrete mensen, bestaan er niet! We zullen gewoon meer mensen (de juiste man/vrouw op de juiste plaats!) en middelen moeten aanwenden om de problemen m.i.v. de mensenrechten eerlijk en goed aan te pakken.
      De politiek is aan zet om meer gedurfde maatregelen te treffen en voldoende geld beschikbaar te stellen!

  22. Anoniem schreef:

    Als jullie hulp willen? Is er dan een site om je aan te melden of contact te zoeken?

  23. M schreef:

    Wauw, Wat een reacties! Ik hoop dat je vooral de goede blijft onthouden! De kritische vragen die zijn en blijven nodig, maar het is opvallend dat hier een behoorlijke negatieve sfeer in een aantal reacties zit. Vervelend om te zien dat als je een keer eerlijk vertelt wat iets met jouw doet, je niet alleen steun krijgt maar ook dit.
    Belangrijk is dat er langzaam een knop omgaat in de maatschappij! We hebben het over de toekomst en die verdiend een hoop liefde om te bloeien, kennis en vaardigheden om te groeien en ruimte om te ontwikkelen. Iets waar we met de hele maatschappij verantwoordelijk voor zijn en een leeuwenaandeel ligt nu bij de docenten. Weet zij doen hun best, maar kunnen dit niet alleen. Hopelijk komt er ruimte voor meer handen in de klas, zodat de kinderen zich weer veilig kúnnen voelen op school en zo kunnen bloeien, groeien en ontwikkelen tot mooie volwassenen.

  24. Renée schreef:

    Topper! Ik sta ook voor de klas op het VSO en herken je verhaal zeker!

    Ik doe het met alle liefde, ook als ik af en toe word uitgescholden. Ik wil het beste voor deze leerlingen want dat verdienen ze en het zou fijn zijn als de overheid ons daar een handje bij zou kunnen helpen

  25. Erkan Zorlu schreef:

    Beste juf Bianca,

    Graag wil ik even zeggen dat leerkrachten zoals jij het grootst mogelijke respect verdienen.
    Het werk dat docenten doen -vooral op ‘moeilijke scholen’ met ‘moeilijke kinderen’- is vaak ondankbaar en een vergeten aspect van de staat waarin het onderwijs zich bevindt.

    Ik zou je willen helpen maar dat is niet meer dan een soort reflex: feitelijk kan ik als burger natuurlijk niet echt iets concreets doen voor je leerlingen en je persoonlijke werksfeer.

    We kunnen wel als burger onze stem laten horen en kiezen voor beleid dat onderwijs en gezondheidszorg op nummer 1 zet.

    Ik zou hopen dat er nog duizenden juffen als jij extra worden aangesteld om de last in het onderwijs draagbaarder te maken.

    met vriendelijke groet,
    Erkan Zorlu

  26. Anoniem schreef:

    Het is cluster 4 je weet waar je aan begint wie A zegt moet B zeggen ja kan niet opeens een slachtoffer spelen terwijl je weet waar je aan begint

  27. Voormalige zwemjuf schreef:

    Ik ben zelf zwemonderwijzeres geweest. Ook ik heb met speciale kinderen gewerkt, wat ik met veel toewijding en liefde gedaan heb, maar omdat mijn leidinggevenden niet achter mij stonden als ouders zich weer eens agressief naar mij toonden dat ik niets tegen hun kind mocht zeggen, als ik het kind op een rustige manier terecht wees dat je zo niet met elkaar om ging en mij dan ontsloegen, heb ik besloten om het vak niet meer uit te gaan voeren. Ik zit nu ziek thuis en mijn WW uitkering is vanaf gisteren gestopt. Ik heb dus geen inkomen en geen baan. Zet hem op Bianca, want ik weet wat je door maakt en hoop dat je niet net als ik uiteindelijk in zal storten. Ik stond overigens steeds alleen in het bad met kinderen met verscheidene stoornissen door elkaar heen, zoals autisme en ADHD en ook ik heb vaak genoeg spullen en nare woorden naar me toegeworpen gekregen. Toch bleef ik geduldig en liefdevol naar deze kinderen, liet ze dan even afkoelen en ging daarna het gesprek met ze aan waarom ze dat deden. Maar dan kreeg ik dus die boze ouders op mijn dak en leidinggevenden die het af lieten weten waardoor ik het beroep waar ik op eigen kosten voor gestudeerd heb en van droomde op geef.

  28. T Damen schreef:

    De leerkracht heeft altijd gelijk en als er dan een paar ouders zijn die het daar niet mee eens zijn,.dan dikke pech.

  29. souwtikhien schreef:

    ik zat op een school met leraren die de concentratiekamp, of interneringskamp hebben doorstaan.

Wat vind je ervan?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: