Lijn 56

Leesclub Lijn 56 Alex Boogers

Het zal niemand ontgaan zijn dat gisteren het OV netwerk plat lag in Nederland. Werknemers werkte zoveel mogelijk thuis (of lieten hun leidinggevende geloven dat ze dit deden) en scholieren konden écht niet anders dan thuis blijven. ‘Ja, maar je komt normaal toch ook lopend of op de fiets?’ Je raad het al, nu waren hele schoolgebouwen uitgestorven.

Voor onze leesclub stond deze avond gepland om het boek Lijn 56 van Alex Boogers te bespreken. Boogers is een Vlaardingse auteur en na jaren boekbesprekingen hadden we de hele wereld over gelezen, maar waren we nog niet toegekomen aan ons eigen ‘Naamloze Gat’ zoals zijn hoofdpersoon Erwin Pechstein het noemt.

De ironie: OV staking tijdens boekbespreking Lijn 56

Het verhaal in het kort: Erwin Pechstein woont en werkt in Vlaardingen. Hij is buschauffeur op de Lijn 56 en rijdt elke dag 16 keer op en neer tussen Vlaardingen-West en Vlaardingen-Holy, maar wordt op non-actief gezet wanneer hij tijdens een dienst al rijdend een pistool tegen zijn eigen hoofd zet. Je leest over Oscar de Poedel, Cobus met zijn Vectra, traptrede 3, en een schietgrage vader. Voor iedere Vlaardingen zijn de beschrijvingen een feest der herkenning. En hierbij heb ik het niet alleen over de straten of winkels, maar zeker ook de beschreven mensen en geruchten.

In tegenstelling tot andere leesavonden, was de leesclub dit keer gepland bij onze Marjo in de Holy. ‘Lachen, dan komen we met zijn allen met de 56 naar jou!’ Op zich niet noodzakelijk, maar als de bus zo dicht bij haar huis stopt, dan moet je wel.

Helaas. Het OV staakte op 28 mei.

Oh, the irony.

Dus we gaan heel saai op de fiets en installeren ons op de heerlijke bank in de gezellige woonkamer van Marjo en worden getrakteerd op zoete gebakjes van Molendijk. We kletsen wat voordat we het boek gaan bespreken, omdat we nog op iemand wachten. Als er iemand langsloopt, kijken we steeds op om te kijken of hij het is. En dan…

Gebak van Molendijk uit Vlaardingen
Gebak van Molendijk uit Vlaardingen

Aan de overkant van het huis loopt een man met een vrouw en een hond.

Dát is de schrijver!

Ik pak mijn boek van de leuning, gris een pen uit mijn tas (wauw, normaal duurt dat eeuwen) en ren naar buiten. Marjo loopt achter mij aan: ‘Nee, hoor dit is helemaal niet raar…’

Lijn 56 gesigneerd door Alex Boogers
Lijn 56 gesigneerd door Alex Boogers

‘Alex!’ roep ik en op een later moment kijk ik hier op terug en realiseer me dat Meneer Boogers netter was geweest. Ik overval hem met het verhaal, benoem de ironie van de staking en dat het toch wel echt bizar is dat hij nu ook nog door de straat loopt. Tuurlijk hij is een Vlaardinger, maar nu hier..tijdens de leesclub…nou…u snapt wel…jeetje…

Overvallen signeert hij mijn boek en ik zeg zoiets als ‘Bedankt, dit is voor altijd leuk’. Ik vergeet een foto en vergeet dat het super tof zou zijn als ik hem binnen zou vragen.

En wat we van het boek vonden? Het boek hoort misschien niet thuis in het rijtje wereldliteratuur, maar is zeker een fijn boek om in je strandtas of vakantiekoffer te stoppen. Het leest lekker weg, maar is niet flauw. Sluit je gerust aan bij onze leesclub, dan vertellen we er meer over! Mocht je het zelf willen lezen, denk er dan aan om de plaatselijke boekhandels te steunen.